Maandelijks archief: oktober 2018

De wettelijke regulering van nepnieuws: stap in de goede richting of stap te ver?

Karlijn Landman

Fake news

In 1835 verscheen er in de New York Sun een zestal artikelen over de ontdekking van buitenaards leven op de maan. Astronoom John Herschel zou dit buitenaards leven met een nieuwe krachtige telescoop hebben gesignaleerd. In de artikelen werden tot in de details de verschillende op de maan levende diersoorten (zoals tweevoetige bevers en blauwe geiten) en het bestaan van een mensachtig schepsel met vleermuisachtige vleugels (de Vespertilio-homo) beschreven. Dit nieuws verspreidde zich als een lopend vuurtje door Europa en Amerika en werd door verschillende kranten overgenomen. Achteraf bleek dat de berichten bedoeld waren als satire, maar onbedoeld serieus werden genomen. Het bovenstaande toont maar aan dat de verspreiding van nepnieuws – ook wel ‘desinformatie’ genoemd – van alle tijden is. De digitalisering heeft de verspreiding van nepnieuws echter gemakkelijker dan ooit gemaakt. Eenieder kan berichten met één druk op de knop verspreiden onder een wereldwijd publiek. Dergelijk ‘nepnieuws’ kan de publieke opinie en het in verlengde daarvan electorale beslissingen van het volk, bijvoorbeeld ten aanzien van referenda en verkiezingen, (ongemerkt) beïnvloeden. Er zijn daarom steeds meer landen die wetgeving tot stand brengen om de verspreiding van nepnieuws tegen te gaan. In deze blog betoog ik dat het door middel van wetgeving tegengaan van nepnieuws een even groot (zo niet groter) gevaar voor de democratische rechtsstaat vormt dan de verspreiding van nepnieuws zelf.

Lees verder

The mysterious appeal of the Universal Declaration of Human Rights

Barbara Oomen

Afb blog Barbara

If there is one issue that, as a human rights scholar, has puzzled me for years it is the continued popularity of the UN 1948 Universal Declaration of Human Rights (UDHR). Permanently referring back to the UDHR, it seems to me, is like continuing to use an old Nokia when the Iphone X has just come out. Legally, we have come so far since that first non-binding Declaration stating 30 rights and the underlying principles. A Declaration, not a Treaty. An act of engagement, but not the actual marriage contract – as our colleague Fried van Hoof liked to put it. Ever since 1948, we’ve carefully and painstakingly constructed a whole architecture of binding treaties, monitoring bodies, special rapporteurs, and regional courts. Why do we continue to dig beneath all of that to draw attention to the foundation of human rights instead of simply focusing on the whole shiny construction? Lees verder