Categorie archief: EHRM

De Bol.com anti-vaccinatiesaga: over boekverboden, anti-vaxxers en spierballentaal van het kabinet

                                                                                        Manon Julicher

censorship-3308001_960_720

We worden overspoeld met alarmerende berichten over een dalende vaccinatiegraad. Deze zou zo erg teruglopen dat de groepsimmuniteit voor bepaalde ziekten in gevaar komt. Daarom heeft staatssecretaris Blokhuis van Volksgezondheid vorig jaar een vaccinatie-alliantie opgericht. Samen met ouders, artsen en deskundigen zet hij in op voorlichting om het belang van vaccinatie duidelijk te maken. Wat dan absoluut niet meehelpt, is dat online verkoopplatform Bol.com allerlei anti-vaccinatieboeken hoog in zijn ranglijstjes aanprijst. Volkskrant heeft onderzocht dat de top-5 zoekresultaten bij de term ‘vaccinatie’ bij Bol.com louter bestaat uit niet-wetenschappelijke boeken die kritisch zijn over vaccinatie. Een ondermijning van alle inspanningen van de afgelopen tijd, vindt Blokhuis. Daarom heeft hij Bol.com opgeroepen de zogenaamde ‘anti-vaxxboeken’ uit de etalage te halen, of misschien zelfs wel helemaal niet meer te verkopen. In reactie gaf Bol.com aan dat het boeken niet vooraf wegens hun inhoud weert. Het is aan de koper om te bepalen wat wel en niet gelezen wordt. Maar – en nu komt het – voor die boeken die volgens de wet niet verkocht mogen worden zegt het verkoopplatform een uitzondering te maken. Hè? Boeken die niet verkocht mogen worden? Maar we hebben in Nederland toch een censuurverbod? Precies dit censuurverbod gooien we altijd in de strijd als het belang van de Nederlandse Grondwet ter discussie staat. Kan de wetgever dan toch zomaar de verkoop van boeken verbieden? En ook als dat mag, is een verbod op anti-vaccinatieboeken dan wel wenselijk? In dit blog een juridische verkenning.

Lees verder

Protecting the rule of law by European Courts – which way to go?

blog Janneke ECHRBlog Janneke CJEUJanneke Gerards

The rule of law is under pressure in many States. In recent times, for example, Hungary and Poland have been severely criticised for changes they have made to their systems that undermine judicial impartiality and independence. Moreover, in several States, the pluriformity of the media is under pressure, the role of civil society is threatened, and the fundamental rights of minorities and asylum seekers are breached. These are all worrisome signs of the erosion of democracy and the rule of law in Europe. An important question is what can be done to stop this process of erosion and protect the values underlying the rule of law? Of course, political mechanisms can be used, but people and institutions also increasingly turn to supranational courts such as the European Court of Human Rights (ECtHR) and the Court of Justice of the EU (ECJ). For example, in Hungary, the number of applications lodged at the ECtHR concerning rule of law issues has surged, and in Poland, both the Supreme Court and other Polish courts have brought rule of law issues to the ECJ’s attention. From a strategic perspective, the question can be asked whether it makes a difference for those who want to be involved in this type of litigation to address either the ECtHR or the ECJ with rule of law concerns?This post argues that it does, because of the differences in procedure and approach taken by the two European Courts. Lees verder

Process-based fundamental rights review: what about the applicant?

L.M. (Leonie) Huijbers

Afb blog Leonie

What if you see a runaway train moving toward five people tied-up on a track. Would you pull a lever to redirect the train to another track? Yes, of course. No doubt about it. But what if there was another person tied-up on the other track? The decision whether to pull the handle or not becomes inevitably harder. This famous philosophical conundrum applies in a similar, yet – fortunately – less gruesome way, to the European Court of Human Rights. The backlog in cases, the failure of states to implement the Court’s judgments, the increasingly harsh (political) criticism on the Court, and the shortage of resources have put a strain on the proper functioning of the European Convention on Human Rights’ system. This has given rise to the question of whether the Court should continue to provide justice to each applicant, possibly at the cost of the Convention system (track one), or whether it should focus on providing general justice, by ensuring justice for as many individuals as possible, even when it may come at the cost of the applicants before the Court (track two). This dilemma between individual and general justice is also relevant for the Court’s recent procedural turn… Lees verder

Protocol 16 EVRM: baat het niet, dan schaadt het ook niet?

Janneke Gerards

Scale-of-justice-question-mark

Op 1 augustus a.s. treedt Protocol 16 bij het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) in werking voor de eerste tien staten die het hebben geratificeerd. Dit zogenaamde Advies- of Dialoogprotocol roept een nieuwe procedure in het leven bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM), die wel wat wegheeft van de prejudiciële procedure in het EU-recht. Specifiek aangewezen nationale hoogste rechters krijgen de mogelijkheid om, tijdens een lopende procedure, het EHRM te vragen om advies over principiële vragen over de interpretatie en toepassing van het EVRM. Is dit nu wel of niet een goed idee? Lees verder

De politiek, een slechte verliezer?

Leonie BlogLeonie Huijbers

De machtsverdeling tussen de wetgever – vertegenwoordigd door ‘de politiek’ – en de rechter – vertegenwoordigd door ‘de jurist’ – is een eeuwenoud dilemma. De vraag welke positie beide machten in het staatsrechtelijk geheel innemen is vaste kost voor de (staatsrecht)jurist. De balans tussen deze machten verandert regelmatig in een spanning – een spanning die vooral tastbaar wordt na belangwekkende uitspraken van de rechter, zoals de Urgenda-zaak. Steeds vaker lijken zaken bij de rechter te belanden omdat de politiek geen antwoord heeft op de voorliggende problemen. Als de rechter in een uitspraak dan een knoop doorhakt, zijn de politici er als de kippen bij om te benadrukken dat de rechter op de stoel van de wetgever is gaan zitten en dat het aan het volk is om een beslissing te nemen, niet aan de rechter. De vraag is echter of deze kritiek altijd terecht is. Probeert de politiek inderdaad de staatsrechtelijke institutionele balans te beschermen? Of is deze veeleer een slechte verliezer die een zondebok zoekt voor zijn eigen falen? Lees verder

#wathelptonsdeonschuldpresumptie?

metoo-2859980_960_720Leonie van Lent

De #metoo heeft weer eens laten zien waar sociale media toe in staat zijn: het wereldwijd aanjagen van een debat over belangrijke onderwerpen voor mens en maatschappij en het ter discussie stellen van machtsstructuren die binnen traditionele gremia van media, politiek en rechtspleging niet of niet met dezelfde kracht naar voren (kunnen) worden gebracht. Maar ook: vernietigen van reputaties, carrières en relaties, ontstaan van grootschalige roddels en speculaties en het op de knieën dwingen van mensen die weten dat het kansloos is zich te verweren tegenover de storm ontketend door een nietige, maar onaantastbare tekentje.

Ondertussen verklaren mensenrechtenverdragen niet alleen dat het menselijk lichaam onaantastbaar is, maar ook dat iedereen onschuldig is totdat het tegendeel bewezen is. Wat hebben we eraan?  Mensen worden massaal ongewild betast en mensen worden zonder proces aan de schandpaal genageld. In deze blog betoog ik dat de onschuldpresumptie ten onrechte door juristen is verwaarloosd; nu is de tijd om haar de functie te geven die haar toekomt, ook ten aanzien van de media.  Lees verder

Procedurele toetsing door het EHRM: een hernieuwde balans tussen diversiteit en rechtseenheid?

ECHRLeonie Huijbers

Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) heeft de complexe taak om mensenrechten te beschermen in een divers Europa. Tijdens de debatten over de toekomst van het EHRM staat deze taak in het bijzonder centraal. In de ogen van sommige staten zou het EHRM te activistisch zijn geworden en zou het te weinig ruimte laten voor verschillen tussen staten. In 2013 hebben deze geluiden geleid tot hervormingen van het EVRM-systeem (middels Protocollen 15 en 16). Deze hervormingen kunnen worden opgevat als een opdracht aan het EHRM om een hernieuwde balans te vinden tussen enerzijds het respecteren van nationale diversiteit en anderzijds het toezichthouden op de naleving van het EVRM – met andere woorden het bewerkstelligen van een zekere rechtseenheid. Het lijkt erop dat het EHRM deze hernieuwde balans probeert te zoeken in het gebruik van procedurele toetsing. In toenemende mate focust het zich op de nationale besluitvormingsprocedures om te bepalen of een EVRM-recht is geschonden. Maar kan procedurele toetsing het EHRM daadwerkelijk helpen bij het vinden van deze hernieuwde balans tussen rechtseenheid en diversiteit?  Lees verder

Procedural review: a solution for the European Court of Human Right’s problems?

ECHRJanneke Gerards

Human rights cases often concern politically sensitive matters. An example is the case the European Court of Human Rights decided two weeks ago on the Beslan hostage taking drama. In 2004, about 800 children and 300 of their parents were taken hostage in a school in Beslan, Russia, and were held in the school building under very harsh conditions. Several of the male hostages were executed in full view of the children. After unsuccessful negotiations with the hostage takers, the authorities decided to storm the school and end the siege. Much is unclear about what happened, but some powerful explosions occurred, killing dozens of people, and a fire broke out, which killed even more children and their parents. Over 330 people lost their lives and hundreds more were wounded. Not satisfied with the way in which the authorities responded to the occurrences, some of the victims and their relatives approached the European Court of Human Rights and asked it to examine if the Russian authorities had done enough to protect their lives and safety. Given the context of terrorism and civil strife in the North Caucasus, the case was of tremendous political sensitivity. Moreover, the facts were disputed and it was far from clear who should be considered to bear primary responsibility for the killing of so many children and their parents – the terrorists or the Russian authorities. Clearly, thus, this is an extremely hard case for the European Court of Human Rights to decide, and the question may arise what approach it should choose in dealing with it. Lees verder